Mental load bij mama’s: waarom alles in jouw hoofd zit

Je ploft na een lange dag in de zetel. De kinderen slapen eindelijk. Misschien zit je partner naast je. En toch ben je niet aan het ontspannen, want in je hoofd loopt al een lijstje van morgen.

Je moet die mail van school nog beantwoorden, je hebt nog geen afspraak gemaakt bij de kinesist en er is geen brood meer.

Je bent moe. Maar je hoofd stopt niet.

Dit is wat men vaak de mental load bij mama’s noemt. En voor ik verduidelijk wat het is, wil ik eerst even zeggen wat het niet is : het is geen overdrijving, geen persoonlijkheidsprobleem en zeker geen teken dat je het niet aankan.

Wat mental load bij mama’s eigenlijk is

Mental load is niet de vaatwasser inladen. Niet de boodschappen doen. Niet je living dweilen.

Het is weten dat er geen propere brooddozen meer zijn. er geen shampoo meer is en dat je schoonouders volgende week komen en je nog een recept moet zoeken.

Het is dat lijstje in je hoofd dat blijft draaien. Ook op vakantie. Ook als je rustig koffie zit te drinken. En ook om 3 uur ’s nachts.

Zoals één van de mama’s waarmee ik werk het zei:

“Mijn hoofd staat NOOIT stil. Ik kan perfect twee volledige gedachtengangen tegelijkertijd naast elkaar in mijn hoofd hebben.”

Ik hoor dat bijna elke keer. Van elke mama die bij mij terechtkomt met vragen over mental load.

En dat is precies wat het zo uitputtend maakt, je bent niet bezig met één taak. Je beheert een volledig gezinssysteem. En dat systeem heeft geen pauzeknop.

Waarom het hoofd van een mama nooit echt leeg is

Er is een verschil tussen taken doen en taken managen. Je partner kan perfect de was doen, en tegelijk geen idee hebben dat de lakens ook dringend aan een beurt toe zijn, en het wasmiddel bijna op is, en dat jullie dochter morgen haar sportkleren nodig heeft.

Die drie dingen weet jij wel. Zonder dat je er bewust over nadenkt. Het zit gewoon in je hoofd.

Dat is het commandocentrum zijn van een gezin. Jij houdt bij wat er is, wat er ontbreekt, wat er volgt, wat er straks vergeten gaat worden als je het nu niet regelt. Het probleem is niet dat mama’s alles doen. Het probleem is dat ze alles moeten onthouden. En dat is vaak gewoon zo gegroeid, zonder dat iemand dat bewust heeft beslist.

Waarom een planning dit niet oplost

Ik heb met heel wat mama’s gewerkt. En bijna allemaal zijn ze bij mij terechtgekomen na een lang spoor van dingen die niet werkten. Apps. Planners. Lijstje na lijstje. Weekmenu’s die na drie dagen vergeten waren. Routines die twee weken standhielden en dan instortten.

Niet omdat ze niet gemotiveerd waren. Maar omdat een planning de mental load niet wegneemt, die verplaatst hem hooguit. Je moet de planning nog steeds bijhouden. Je moet nog steeds onthouden wat erin staat. En jij bent nog steeds het centrale brein.

Een manier van werken die van jou vraagt dat je hem voortdurend voedt en bijhoudt, ontlast je niet. Dat is gewoon een extra job.

Wat wel werkt? Dingen die ook blijven draaien als jij er even niet bovenop zit. Manieren die niet alleen werken op goede dagen, maar ook op de dagen dat je moe bent en er gewoon even geen energie voor hebt. Dat is het verschil.

Wat ik zie bij de mama’s waarmee ik werk

Er is een patroon dat ik keer op keer tegenkom. Vrouwen met een job of eigen zaak, kinderen, een huishouden… En het gevoel dat ze het nooit kunnen bijhouden. Dat er altijd iets is. Dat ze nooit echt klaar zijn.

Een mama die thuis werkt vanuit haar atelier, een dochter van vijf heeft en een partner met een veeleisende job. Ze werkt structureel tot 23 uur. Niet bij uitzondering, als standaard. Want wat overdag niet lukt, schuift naar de avond. Die avond is haar enige inhaalmoment, dat elke keer opnieuw gevuld wordt.

“Het voelt als een trein die nooit stopt. Als de emmer leeg is, wordt hij direct weer gevuld.”

Een leerkracht met een dochter van twee en een verbouwing lopende. Eén van de meest georganiseerde mensen die je ooit ontmoet. En precies dat is haar probleem: ze plant te veel, te precies, te volledig. Ze heeft geen extra structuur nodig. Ze heeft iemand nodig die haar helpt minder te plannen.

“Mijn dochter vraagt soms of ik boos ben, terwijl ik dat helemaal niet ben. Ze lijkt het aan mijn gezicht te zien.”

En dan is er nog de mama die me vertelde dat ze al jaren niet meer bij de kapper is geweest. Niet omdat ze het niet wil. Maar omdat er altijd wel iets belangrijker lijkt.

Het verschil tussen chaos voelen en chaos hebben

Veel mama’s geven zichzelf de schuld van iets wat geen gebrek is. Je bent niet chaotisch. Je bent uitgeput van het organiseren.

Soms zit de chaos niet in te veel doen, maar in het ontbreken van momenten waarop iets echt af is. Alles loopt door. Er is altijd wel iets. Na een dag vol taken heb je het gevoel dat er niets gedaan is. Niet omdat je niets deed, maar omdat niets echt stopt.

Eén van de vrouwen waarmee ik werkte zei ooit: “Ik krijg nooit iets gedaan.” En haar to-do-lijst was eindeloos: voltijdse job, administratie van de zaak, vier kinderen, een baby die net geboren was. Ze deed alles.

Dat is geen karakter. Dat is een leven waarin alles tegelijk dringend voelt en niets ooit echt stopt.

Dit kan je vandaag al doen

Ik ga je geen stappenplan geven. Want dat heb je al geprobeerd.

Maar dit kan je al meteen doen: pak een blad papier en zet een timer op 3 minuten. Schrijf alles op wat in je hoofd zit: taken, zorgen, dingen die je niet mag vergeten, dingen die al weken blijven liggen. Zwier alles eruit, zonder nadenken.

Kijk daarna naar dat blad en stel jezelf drie vragen:

Wat moet er echt vandaag gebeuren? Wat kan wachten tot later deze week? En wat mag gewoon weg?

Dat laatste lijstje is vaak het langste. En daar zit meestal de eerste rust.

Klaar met de braindump? In Waarom jij altijd de enige bent die eraan denkt leer je wat je met die lijst doet, en hoe je ziet wat er structureel van jou is.

---

Wat voor de ene mama werkt, werkt niet voor de andere. Dit zijn voorbeelden, geen regels ;).
Wil je zelf starten? Zwier alles uit je hoofd met de gratis Notion braindump template. Inclusief takenlijst en prioriteiten. Klik hier en ontvang hem meteen.