Live dag in groep rond familie-opstellingen
Mamadag
Voor wanneer je heel goed weet wat je anders wilt, maar het je toch niet lukt om daar echt iets in te veranderen.
Je hoeft niet nog iets aan jezelf te veranderen
Je kent jezelf.
Je hebt erover nagedacht, gepraat en van alles geprobeerd. Misschien therapie of coaching gevolgd. Grenzen leren stellen, proberen loslaten, patronen leren herkennen.
En toch is er een stuk waar je steeds opnieuw tegenaan loopt.
In je werk. Je gezin. Je relatie. In de keuzes die je maakt of in de manier waarop je voor jezelf zorgt.
Misschien neem je je voor om deze keer anders te reageren, en merkt op het moment zelf dat je toch weer in hetzelfde terechtkomt.
Of je weet rationeel dat iets niet jouw verantwoordelijkheid is, maar bent uiteindelijk toch weer degene die het opvangt of oplost.
Je weet dus heel goed wat je anders wilt.
Alleen lukt het niet altijd om het op het moment dat het ertoe doet ook anders te doen.
8 oktober - 13 oktober- 19 november
Passendale of Deinze · 9:00 – 17:30 · €298 incl. btw
Ontbijt, lunch, drank & versnaperingen + een volledige dag systemisch werk, familie-opstellingen en paarden.
Waarschijnlijk ben jij helemaal niet iemand die snel denkt: ik weet het niet meer.
Je bent oplossingsgericht.
Je neemt verantwoordelijkheid.
Je bent bewust bezig met jezelf en met de keuzes die je maakt.
Je hebt al heel wat geleerd over jezelf.
Als er iets niet loopt zoals je wilt, ga je er niet zomaar bij zitten. Je bent gewend om dingen uit te zoeken, na te denken, te analyseren, oplossingen te zoeken en dingen anders aan te pakken.
En meestal kom je daar ook heel ver mee.
Als iets niet loopt zoals je wilt, ga je ermee aan de slag.
Je denkt na. Je probeert iets anders. Je praat erover. Je zoekt uit waar het vandaan komt.
En meestal helpt dat ook.
Tot je op iets botst waarvan je rationeel eigenlijk al best veel begrijpt, maar dat zich op het moment zelf toch blijft herhalen.
Je weet bijvoorbeeld dat je niet voor iedereen verantwoordelijk bent, maar wanneer je partner thuiskomt na een lastige dag ben jij al snel degene die oplossingen zoekt, afspraken verschuift en probeert de sfeer thuis weer goed te krijgen.
Of zelfs wanneer iemand aanbiedt om te helpen, ben jij soms alsnog degene die moet uitleggen wat er moet gebeuren, eraan moet denken en checken of het gebeurd is.
Nog beter proberen te begrijpen wat er speelt, gaat je dan geen stap verder brengen.
Wat wel is jezelf afvragen:
“Wat gebeurt hier eigenlijk op het moment dat ik automatisch weer mijn vertrouwde rol inneem?”
Misschien heb je al veel begrepen. En toch verandert niet alles mee.
Je kunt perfect begrijpen waar een patroon vandaan komt en het toch blijven herhalen.
Je weet bijvoorbeeld dat je snel verantwoordelijkheid overneemt. Je weet misschien zelfs waar dat ooit begonnen is.
Maar op het moment dat iemand thuis iets laat vallen, vastloopt of spanning voelt, ben jij alweer degene die begint te regelen voordat je er bewust voor gekozen hebt.
Of je weet dat je niet alles hoeft te controleren. Maar zodra iets anders loopt dan jij had verwacht, merk je dat je toch weer overneemt.
Dat is het verschil tussen begrijpen waar iets vandaan komt en zien hoe het vandaag nog gebeurt.
Want zolang je er middenin zit, voelt jouw rol vaak gewoon normaal.
Je merkt niet altijd meer hoeveel jij automatisch opvangt. Wie jij probeert gerust te stellen. Wanneer jij inspringt. Wat jij van jezelf verwacht zodra iemand anders het moeilijk krijgt. En wat er gebeurt als jij dat voor één keer níét doet.
Dat is precies waar systemisch werk iets anders kan laten zien.
Niet nog een verklaring voor waarom je bent zoals je bent. Maar zicht op wat er vandaag, in het contact met de mensen rondom jou, telkens opnieuw gebeurt.
Zodat je niet alleen kunt zeggen:
“Ik snap waarom ik dit doe.”
Maar ook kunt zien:
“Ah. Dit is het moment waarop ik er telkens weer in stap.”
En pas dan wordt er iets concreets om anders naar te kijken.
Maar hoe kun je iets zien waar je normaal middenin zit?
In een opstelling halen we wat er speelt uit je hoofd en zetten we het letterlijk voor je neer.
Daardoor hoef je niet alleen meer te vertellen over wat er thuis, op je werk of in een relatie gebeurt.
Je kunt ernaar kijken.
Bijvoorbeeld naar de plek die jij automatisch inneemt. Naar wie jij voortdurend in de gaten houdt. Naar welke verantwoordelijkheid jij als vanzelfsprekend naar je toe trekt.
Of naar wat er gebeurt wanneer jij niet meteen inspringt, oplost of overneemt.
Mensen krijgen een plek.
Iemand staat dichtbij. Iemand anders verder weg.
En wanneer er iets verschuift, kun je merken wat dat met jou doet.
Misschien zie je ineens dat jouw aandacht voortdurend naar één persoon gaat. Dat jij automatisch tussen twee mensen in gaat staan. Dat je je verantwoordelijk voelt zodra iemand anders het moeilijk krijgt.
Of dat het verrassend veel met je doet wanneer jij voor één keer niet degene bent die alles opvangt.
En je hoeft niet meteen een verklaring te hebben voor wat je voelt.
Het gaat erom dat iets wat normaal automatisch gebeurt, ineens zichtbaar wordt.
Niet alleen:
“Ik weet dat ik altijd te veel verantwoordelijkheid neem.”
Maar:
“Nu zie ik op welk moment ik die verantwoordelijkheid naar mij toe trek, en wat er gebeurt wanneer ik dat niet doe.”
En dat is veel concreter dan jezelf opnieuw vertellen dat je gewoon wat meer moet loslaten.
En wat kan er veranderen wanneer je eenmaal ziet wat er gebeurt?
Je zal veel sneller merken wanneer je terug een keer in een oud patroon stapt.
Je merkt bijvoorbeeld eerder: hier neem ik alweer iets over wat eigenlijk niet van mij is.
Of: hier probeer ik opnieuw de rust te bewaren voor iedereen, terwijl ik zelf eigenlijk iets anders nodig heb.
En precies daar ontstaat keuze.
Je kunt beslissen om niet meteen in te springen. Om niet automatisch het gesprek te redden. Om een verantwoordelijkheid te laten liggen waar ze hoort. Om een grens te trekken zonder eerst te wachten tot je helemaal leeg bent.
Dat klinkt misschien klein.
Maar als je jarenlang automatisch hetzelfde hebt gedaan, kan het verschil tussen reageren uit gewoonte en bewust kiezen wat je nu wilt doen behoorlijk groot zijn.
Misschien verandert daardoor een gesprek met je partner. Misschien maak je eindelijk een keuze die je al maanden uitstelt.
Of misschien merk je gewoon dat iets wat altijd als “zo ben ik nu eenmaal” voelde, ineens niet meer zo vaststaat.
Niet omdat iemand je vertelt wat je moet doen.
Maar omdat jij zelf kunt zien waar je opnieuw kunt kiezen.
Het probleem dat je probeert op te lossen, is niet altijd het probleem dat de dynamiek in stand houdt.
Soms wordt pas tijdens een opstelling zichtbaar wat er echt meespeelt.
Vera
Vera wilde heel graag als zelfstandige starten. Ze had de kennis, de ervaring en het verlangen.
Maar telkens wanneer ze die stap wilde zetten, leek iets haar tegen te houden.
Tijdens haar opstelling werd een loyaliteit in haar vrouwenlijn zichtbaar die ze zelf niet had zien aankomen.
Veertien dagen later startte ze als zelfstandige.
Jolien
Jolien voelde zich verantwoordelijk voor alles wat goed ging en voor alles wat misliep. Thuis en op haar werk.
Ze dacht dat ze vooral moest leren om minder controle te hebben.
Tijdens haar opstelling werd zichtbaar dat ze als kind al een verantwoordelijkheid had opgenomen die eigenlijk niet bij haar hoorde.
Inmiddels is ze een pak milder voor zichzelf en heeft ze meer rust gevonden in het loslaten van controle.
Brenda
Brenda zat midden in een moeilijke dynamiek binnen haar samengesteld gezin.
Ze dacht dat de spanning tussen de verschillende gezinsleden het probleem was.
Tijdens haar opstelling werd zichtbaar wat er meespeelde in de relatie met haar ex-partner en hoe dat doorwerkte in het gezin.
Door daar anders naar te kijken, kwam er meer ruimte voor verbinding binnen het gezin.
Wil jij erbij zijn?
Je hoeft niet vooraf precies te weten wat je wilt onderzoeken.
Misschien weet je alleen dat je bij dat ene stuk niet langer op dezelfde manier verder wilt.
Ja, ik wil erbij zijnHoe zo’n dag er precies uitziet?
Dat ontdek je gaandeweg.
We beginnen rustig
Met ontbijt, kennismaken en een eerste kennismaking met systemisch werk.
Dan wordt er iets zichtbaar
Met een eerste spiegelmoment en daarna ruimte voor de persoonlijke opstellingen.
Er is tijd om te landen
Om te voelen, te praten, te eten en te laten bezinken wat er gebeurt.
En de paarden?
Die vertellen je soms iets wat je zelf nog niet had gezien.
En waarom paarden?
Omdat een paard niet reageert op het verhaal dat jij vertelt.
Het reageert op wat er op dat moment werkelijk gebeurt.
En net daardoor kan het iets zichtbaar maken waar jij zelf misschien nog geen woorden voor had.
Soms weet je hoofd één ding, terwijl je lichaam iets anders vertelt.
“Ik ben sprakeloos.”
Dit zijn de ervaringen van drie mama's na hun Mamadag.
Deze dag haalde zelfs de krant.
Wat er gebeurt wanneer mama's even uit hun vertrouwde rol stappen en met een andere blik naar zichzelf en hun omgeving kijken, bleef ook bij de krant niet onopgemerkt.
“Paarden oordelen niet en hebben geen verborgen agenda.”
— Krant van West-Vlaanderen, 4 oktober 2025
Lees het volledige artikel op kw.be →Je wordt die dag gedragen door drie mensen.
Elk met een andere rol, maar met hetzelfde doel: ruimte maken voor wat er bij jou gezien mag worden.
Bieke
Ik zorg ervoor dat alles rond de dag klopt: van je eerste bericht tot het moment waarop je weer naar huis gaat. Ik bewaak de groep, de timing en de sfeer en ben er de hele dag bij.
Lies Claeys
Lies is dierenarts, osteopaat, acupuncturist en Horse Reflected Coach. Haar paarden zijn geen decor op deze dag. Ze zijn onderdeel van de manier waarop we zichtbaar maken wat er bij jou speelt.
Oliver Schelinski
Oliver leidt het systemisch werk en de familieopstellingen. Als internationaal systemisch coach en trainer helpt hij je om zichtbaar te maken wat je zelf, terwijl je er middenin zit, niet meer kunt zien.
Wat je op zo’n dag voelt, laat zich moeilijk in woorden vatten.
Misschien zit je nu nog met een paar vragen.
“Ik ben niet spiritueel.”
Dat hoeft ook helemaal niet. Je hoeft nergens in te geloven en je hoeft geen ervaring te hebben met familieopstellingen of systemisch werk. We werken met wat er die dag zichtbaar en voelbaar wordt. Geen zweverige toestanden, wel kijken naar wat er werkelijk gebeurt.
“Ik heb niets met paarden of schrik van paarden.”
Je hoeft zeker geen paardenmens te zijn en je hoeft de paarden niet te gaan aanraken of iets te doen waar je je niet goed bij voelt. Je krijgt de ruimte om op jouw manier te ervaren wat er gebeurt.
“Wat als ik emotioneel word?”
Dan word je emotioneel. 😉 Je hoeft je daar absoluut niet voor te schamen en je hoeft niets weg te duwen. Een opstellingsdag kan raken, en daar is ruimte voor. Je hoeft je verhaal niet mooier, sterker of rationeler te maken dan het op dat moment voelt.
“Ik weet eigenlijk niet wat ik zou willen onderzoeken.”
Ook dat hoeft niet. Je hoeft niet met een perfect geformuleerde vraag aan te komen. Misschien weet je alleen dat je ergens al een tijdje op vastloopt, of dat je merkt dat je steeds opnieuw in dezelfde dynamiek terechtkomt. Van daaruit kan er tijdens de dag vanzelf duidelijker worden wat er gezien mag worden.
En dan merk je dat er echt iets kan veranderen.
Oké, en concreet?
Een volledige dag van 9u30 tot 17u30, met systemisch werk, familieopstellingen en paarden.
- Persoonlijke begeleiding van Oliver Schelinksi en Lies Claeys
- In een kleine groep van 9 mama's
- Ontbijt, lunch, dessert, drank & versnaperingen inbegrepen
- €298 incl. btw
8 oktober — Passendale
13 oktober — Passendale
19 november — Deinze
Als dit al een tijd terugkomt en alles wat je begrijpt het nog niet heeft veranderd, dan is de Mamadag een kans om er eens niet opnieuw over na te denken, maar het vanuit een andere positie te bekijken.
Ik reserveer mijn plek